Polityka cookies i baner na stronie gabinetu psychologa

Hasło „polityka cookies” brzmi jak obowiązek każdej strony. W praktyce zależy on od jednego: czy twoja strona zapisuje coś w przeglądarce odwiedzającego albo czyta coś, co tam już jest. Strona gabinetu, która tego nie robi, nie potrzebuje banera. Ten tekst pokazuje, skąd bierze się to „coś” na stronach gabinetów, i jak sprawdzić własną stronę. Dane osobowe i politykę prywatności omawia osobny artykuł o RODO.

Co mówi art. 399 i kiedy potrzebujesz zgody

Art. 399 ust. 1 Prawa komunikacji elektronicznej dopuszcza „przechowywanie informacji lub uzyskiwanie dostępu do informacji już przechowywanej w telekomunikacyjnym urządzeniu końcowym abonenta lub użytkownika końcowego”, pod warunkiem że użytkownik zostanie uprzednio poinformowany o celu i o możliwości ustawienia warunków w przeglądarce oraz „wyrazi na to zgodę” (pkt 2).

Dwa elementy są ważne w praktyce:

• Przepis nie mówi o „plikach cookie”, tylko o przechowywaniu informacji w urządzeniu i dostępie do niej. Cookie to najczęstszy przypadek, nie jedyny.
• Zgoda ma poprzedzać zapis lub odczyt: przepis wiąże ją z wcześniejszą informacją. Baner, który wyświetla się, gdy skrypty już się załadowały i zapisały dane, tego warunku nie spełnia.

Art. 400 dodaje, że do uzyskania zgody „stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie danych osobowych”. Zgoda ma więc być świadoma i dobrowolna, a jej cofnięcie ma być równie proste jak udzielenie.

Wyjątek z ust. 3

Warunków z art. 399 ust. 1 (informacja i zgoda) nie stosuje się, gdy przechowywanie lub dostęp jest „konieczny do” wykonania transmisji komunikatu elektronicznego albo do „dostarczania usługi telekomunikacyjnej lub usługi świadczonej drogą elektroniczną, żądanej przez abonenta lub użytkownika końcowego” (art. 399 ust. 3).

Dla strony gabinetu oznacza to techniczne minimum, bez którego usługa nie zadziała. Kryterium jest konieczność dla usługi, którą odwiedzający sam zamówił, a nie wygoda właściciela. Według ostrożnej interpretacji pomiar odwiedzin i dobór treści pod odwiedzającego nie są „konieczne” do usługi, którą odwiedzający sam zamówił, więc wymagają zgody.

Skąd na stronie gabinetu biorą się cookies, o których nie wiesz

Strona, którą zlecasz lub budujesz z gotowych klocków, często ładuje więcej, niż widać. Różnice między trzema sposobami powstania strony opisuje tekst o kreatorze, szablonie i stronie na zamówienie. Typowe kategorie:

• Zewnętrzne fonty. Przeglądarka pobiera krój pisma z cudzego serwera. W naszym skanie 27 stron gabinetów psychoterapeutów zewnętrzne fonty Google ładowało 15 stron. To próbka mała i niereprezentatywna, z publicznych list certyfikowanych psychoterapeutów, więc traktuj liczbę jako sygnał, nie statystykę rynku.
• Mapa dojazdu. Wbudowana mapa to osobna usługa, która łączy się z urządzeniem odwiedzającego.
• Wideo. Osadzony film z platformy wideo może ustawiać własne cookies.
• Wtyczka rezerwacji lub kalendarz. Zewnętrzny moduł zapisów działa na cudzym serwerze i może zapisywać własne dane. Zapisy porównuje tekst o rezerwacji wizyt online w gabinecie psychologa.
• Analityka. Liczniki odwiedzin i narzędzia do mierzenia ruchu.

Nie każde z tych połączeń zapisuje coś w przeglądarce. Samo ładowanie zasobu z zewnątrz wystarcza jednak, by trzeba było ocenić je osobno, a przepis tej oceny za ciebie nie przesądza. W naszej próbce 5 z 27 stron miało w kodzie narzędzia śledzące bez wykrytego mechanizmu zgody, a 15 z 27 nie miało informacji o cookies.

Dlaczego u psychologa to ważniejsze niż w sklepie

Odwiedziny sklepu internetowego mówią niewiele o człowieku. Odwiedziny strony gabinetu psychologa mogą mówić dużo: ktoś szuka pomocy. Kodeks Etyczny Psychologa PTP w art. 11 pkt 2a stanowi: „O ile to możliwe, tajemnicą zawodową objęty jest także sam fakt uczestniczenia w działaniach”.

Kodeks mówi o uczestniczeniu w działaniach, czyli o klientach, nie o odwiedzających stronę. Związek z odwiedzinami to nasz wniosek: skrypt zewnętrzny, który rejestruje, kto czytał stronę o terapii, przekazuje cudzej firmie informację o potrzebie, którą kodeks każe chronić. Kodeks wiąże członków PTP i osoby, które zadeklarowały jego przestrzeganie, ale jako wzorzec wskazuje kierunek. Treść kodeksu omawia tekst o kodeksie etycznym psychologa, a zakres tajemnicy tekst o tajemnicy zawodowej psychologa.

Dwie drogi

Droga pierwsza: strona bez zapisu w przeglądarce. Nie ma banera, bo nie ma na co się zgadzać. Żeby tak było:

• fonty, skrypty i obrazki trzymasz na własnym serwerze (to zasada ostrożna: przepis nie mówi wprost o ładowaniu zasobów z cudzych serwerów),
• mapę zastępujesz adresem tekstowym i odnośnikiem do mapy, który odwiedzający otwiera sam,
• wideo zastępujesz odnośnikiem,
• nie używasz analityki ani wtyczek rezerwacji, które zapisują dane,
• nie zapisujesz niczego w pamięci lokalnej przeglądarki.

Dopiero gdy test w narzędziach deweloperskich nie pokazuje żadnych zapisów w przeglądarce i żadnych połączeń z cudzymi domenami, możesz napisać „strona nie używa plików cookie”. Jeśli zasób zewnętrzny zostaje, sprawdź, czy coś zapisuje, zanim napiszesz to zdanie. Co jeszcze trafia na taką stronę, opisuje tekst o stronie internetowej dla psychologa.

Droga druga: pomiar ze zgodą. Jeśli chcesz wiedzieć, ile osób czyta stronę, potrzebujesz banera. Baner ma sens tylko wtedy, gdy do czasu zgody skrypty pomiarowe w ogóle się nie ładują. Przycisk „akceptuję” przy skrypcie, który już zapisał dane, jest dekoracją. Odmowa powinna być równie łatwa jak zgoda (zasada ostrożna wynikająca z wymogu dobrowolnej zgody), a wycofanie zgody musi być równie łatwe jak jej wyrażenie (art. 7 ust. 3 RODO).

Sprawdź swoją stronę w 5 minut

Otwórz stronę w przeglądarce, wejdź w narzędzia deweloperskie (zwykle klawisz F12), najlepiej w oknie prywatnym i bez klikania w baner.

1. Zakładka z danymi aplikacji (w różnych przeglądarkach nazwana „Application” lub „Storage”): rozwiń pliki cookie i pamięć lokalną. Jeśli widzisz wpisy na pierwszej wizycie, zanim cokolwiek zaakceptowano, strona zapisuje dane bez zgody.
2. Zakładka sieci („Network”): odśwież stronę i przejrzyj kolumnę z domenami. Każda domena inna niż twoja to zasób zewnętrzny.
3. Zapisz listę domen i przy każdej zapytaj: co to robi i czy odwiedzający ma z tego pożytek.
4. Powtórz test na stronie kontaktu i na stronie z formularzem, bo moduły ładują się często tylko tam.

Pamięć lokalna przeglądarki

Art. 399 mówi o „przechowywaniu informacji” w urządzeniu, nie o cookies. Z brzmienia wynika, że pamięć lokalna (localStorage, sessionStorage, IndexedDB) też może być objęta przepisem. To interpretacja brzmienia, nie rozstrzygnięcie z orzecznictwa, więc ostrożna praktyka to traktować ją jak cookies.

Lista kontrolna

• Wiesz, które domeny poza twoją ładują się na stronie.
• Fonty i skrypty są lokalne (zasada ostrożna) albo masz na nie zgodę.
• Mapa, wideo i moduł rezerwacji nie ładują się bez zgody.
• Pomiar odwiedzin, jeśli jest, startuje dopiero po zgodzie.
• Baner pozwala odmówić równie łatwo, jak się zgodzić.
• Zgodę da się cofnąć z poziomu strony.
• Polityka cookies opisuje cel i warunki ustawień przeglądarki, jeśli cokolwiek zapisujesz.
• Zdanie „nie używamy cookies” pojawia się tylko wtedy, gdy test w narzędziach deweloperskich to potwierdza.

Ten tekst nie jest poradą prawną. Opisuje stan prawny na 13 listopada 2026 r., a część wniosków oznacza jako interpretacje do potwierdzenia.